در ميان دانشمنداني كه از وي پيروي كردند، كساني همچون ارام و بعدها نيكولاي كوزايي(1401 ـ 1464) و دومينگو دوسوتوي سالامانكايي (1494ـ1570) را ميبينيم؛ همچنين نفوذ غيرمستقيم او بر مكانيكدانان ايتاليايي قبلاً خاطرنشان شد.
لو ميزيه
توما آراسي 1 ملقب به لو ميزيه (يا لي ميزيه) كه در آن زمان نام غيرمتداولي نبود و بهمعني شربتساز است.
توما لو ميزيه، پزشك فرانسوي، از پيروان رامون لول (متوفا در سال 1336 يا پساز آن).
احتمالاً در پاريس تحصيل كرد و در سال 1299 عضو دانشگاه سوربن بود. بعد به آرتوا (در استان پادوكاله) بازگشت و كانُـن آراس و پزشك ماتيلد (يا ماهو)، كنتس آرتوا و بورگوندي بود (از سال 1310 يا 1315 بهبعد) و در زمان مرگش در پاريس در سال 1329 همراهش بود. در سال به 1336 به وصيت او عمل كرد.
شرح رامون لول بر كتاب عبارات پطروس لومباردي نظر توما را جلب كرد و پنجاه سوٴال تازه بر آن نوشت كه در نسخهاي مربوط به سال 1299 همراه با پاسخهاي رامون بر آنها در دست است.
توما در آن زمان (يا پساز آن) يكي از شاگردان رسمي رامون لول شد و در يك نسخهٴ خطي پاريس از همان زمان (كه اينك در كارلسروهه است) دو مينياتور وجود دارد كه هر كدام استاد و شاگرد را نشان ميدهند. توما براي آموزش اصول عقايد لول شرحهايي با سلسله مراتب تهيه كرد (همچنان كه ابن رشد درمورد ارسطو انجام داده بود) ملخص، متوسط، جامع؛ نسخهٴ كارلسروهه شامل تلخيص است. شرح متوسط از ميان رفته و شرح جامع در نسخهٴ خطي معاصر ديگري حفظ شده است (كتابخانهٴ ملي پاريس، 15450 لاتيني)، كه با زندگينامهٴ لول و دو فهرست از آثار او (اولي مربوط به 1311، دومي از مدتي بعد) همراه است.
توما مقدمهاي نوشت بر كتابي كه رامون لول در سال 1272 در مايوركا تأليف كرده بود، درباب غيرمسيحيان و در بحث ميان يك تن مسيحي، يك يهودي و يك مسلمان (مقدمه 2، 1784).
اوتركور
نيكولا دو اوتركور.2 متكلم فرانسوي، ((هيوم سدههاي ميانه)) (متوفا پس از سال 1350).
نيكلا دو اوتركور در اوتركور، نزديك بارلودوك (استان موز) در اواخر سدهٴ سيزدهم زاده شد.
در پاريس تحصيل كرد و درحدود 1320 ـ 1327 عضو سوربن بود. در سال 1338 ناظر كليساي